Rozbieżność prognoz dla złota: 4 500 USD czy 5 500 USD – która siła wygrywa?

Kiedy największe banki tak głośno nie zgadzają się w kwestii złota, ta niezgodność sama w sobie jest sygnałem. Oznacza to, że cena utknęła między dwiema przeciwstawnymi siłami, a nie to, że jeden z analityków ma rację. Twoim zadaniem nie jest wybór najlepszego doradcy, ale obserwowanie, która siła wygrywa.

Dlaczego banki nie mogą obecnie dojść do porozumienia w kwestii złota

Złoto jest notowane w pobliżu wielomiesięcznego minimum po najgłębszym kwartalnym spadku od 2013 roku. JPMorgan właśnie obniżył swoją prognozę na czwarty kwartał o około jedną czwartą. Z kolei Goldman Sachs utrzymuje znacznie wyższą prognozę na koniec 2026 roku. State Street przewiduje jeszcze wyższe wartości.

To nie są drobne rozbieżności. To trzy poważne instytucje patrzące na ten sam wykres i wyciągające skrajnie różne wnioski. Dzieje się tak z jednego powodu. Dwie siły ciągną złoto w przeciwnych kierunkach i nikt jeszcze nie wie, która z nich pierwsza ustąpi.

Krótkoterminowa siła ciągnąca ceny złota w dół

Jeden obóz obserwuje czynniki krótkoterminowe. Rosnące realne rentowności sprawiają, że złoto, które nie przynosi odsetek, staje się mniej atrakcyjne w portfelu. Wyższe prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych przez Fed potęguje tę presję. Co więcej, traderzy wyprzedawali fundusze oparte na złocie, co doprowadziło do masowych umorzeń w czerwcu.

Po słabych czerwcowych danych z rynku pracy (payrolls), rynek kontraktów terminowych zaczął skłaniać się ku wrześniowej podwyżce jako realnemu scenariuszowi. Uporczywa inflacja połączona z powolnym wzrostem gospodarczym jeszcze bardziej komplikuje drogę Rezerwy Federalnej. Oto siła stojąca za spadającymi cenami i obniżeniem prognoz przez JPMorgan.

Strukturalna siła utrzymująca ceny złota na wysokim poziomie

Drugi obóz spogląda dalej niż na kilka najbliższych miesięcy. Od 2022 roku banki centralne kupują złoto w rekordowym tempie, sięgającym około 1 000 ton rocznie. Ten popyt ze strony sektora oficjalnego stanowi stabilne wsparcie cenowe.

Niedawne badanie przeprowadzone wśród banków centralnych wykazało, że większość respondentów spodziewa się znacznego wzrostu cen złota w ciągu dwóch lat. Ten strukturalny popyt jest fundamentem każdej wzrostowej prognozy na rynku. Jest on powolny, cierpliwy i nie przejmuje się jednorazowym odczytem danych z rynku pracy.

Nawet niedźwiedzie prognozują wzrosty

Szczegół, który umyka w większości nagłówków, to fakt, że drastycznie obniżona prognoza JPMorgan wciąż znajduje się powyżej obecnej ceny. Największy pesymista tego tygodnia wciąż prognozuje wzrosty względem obecnego poziomu.

Tak więc prawdziwy podział nie polega na starciu byków z niedźwiedziami, lecz na zderzeniu dynamiki krótko- i długoterminowej. Krótkoterminowa siła wygrywa codzienne notowania. Siła strukturalna przemawia za perspektywą długoterminową. Odczytywanie prognoz w ten sposób jest znacznie lepsze niż nerwowe reagowanie na przerażające wartości procentowe.

Jak rozpoznać, która siła wygrywa

Historia pokazuje, że przeciąganie liny może zakończyć się na obydwa sposoby. W 2013 roku wygrała siła realnych rentowności, a ceny złota spadały przez ponad dwa lata pomimo silnego popytu fizycznego. W 2019 roku Fed zmienił kurs na obniżki stóp procentowych, a strukturalne byki zostały nagrodzone wybiciem w górę.

Dowody wskazują, że to krótkoterminowa siła obecnie przejmuje stery. Zamiast skupiać się na docelowej cenie, obserwuj kilka innych wskaźników:

• Wrześniowa decyzja Fed. Potwierdzona podwyżka wesprze scenariusz spadkowy.
• Realne rentowności. Najbardziej bezpośredni czynnik napędzający kolejny ruch na złocie.
• Przepływy funduszy. Większe odpływy potwierdzą wyprzedaż; odwrócenie trendu będzie sygnałem zmiany kierunku rynkowego.
• Tempo zakupów przez banki centralne. Jeśli oficjalny popyt osłabnie, dolne wsparcie rynkowe straci na sile.
• Kluczowe wsparcie na wykresie. Wyraźne przebicie w dół wskaże, że krótkoterminowa siła wygrywa.

Złoto wciąż może spadać, dopóki Fed będzie skłaniał się ku jastrzębiej polityce. Może również szybko odbić w górę, jeśli podwyżka nie dojdzie do skutku. Żaden z obozów nie jest w błędzie. Po prostu działają w innej perspektywie czasowej.